กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 ระดับของสำนักงานเก็บกวาด
“ไม่จับ! ต่อให้เป็นแค่เส้นผมของเจ้าก็เถอะ ต่อให้เป็น...ข้าก็ไม่สนใจหรอก เข้าใจไหม? คนอย่างเจ้านี่มัน...”
หลังจากถูกหยอกล้อกึ่งทดสอบกึ่งแกล้งไปหนึ่งยก ลีออนอดไม่ได้ที่จะถลึงตามองผู้อำนวยการสาวผมแดง รู้สึกว่าคำประเมินของแพะดำที่มีต่อนางนั้นช่างตรงประเด็นจริงๆ
ยามมีสุราดื่ม นางก็เป็นนักดื่มตัวยงที่เมาหัวราน้ำ แต่ยามไม่มีสุรา นางกลับกลายเป็นตัวป่วนจอมเจ้าเล่ห์ ต่อให้ไม่เมาก็หาเรื่องสนุกใส่ตัวได้เสมอ ไม่อย่างนั้นก็เมามายจนเสียกิริยา กลายเป็นตัวตลกให้คนอื่นขบขัน หรือไม่ก็ยามมีสติกลับเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม คอยคิดหาทางเอาคนอื่นมาเป็นเครื่องบันเทิงของตนเอง
สรุปแล้วไม่มีสักช่วงเวลาที่นางจะอยู่นิ่งๆ ได้เลย