เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36 ใครกันแน่ที่เป็นปีศาจ (2)
ท่ามกลางเสียงสบถด่าทอของแพะดำ ลีออนซึ่งทั่วร่างอบอวลไปด้วยกลิ่นเหงื่อเปรี้ยว ถือไม้กวาดแม่มดที่ห่อไว้อย่างมิดชิด เดินตามฝูงชนมาจนถึงหน้าประตูบริษัทพลังน้ำชาร์ล
แต่เขาไม่ได้รีบร้อนเข้าไปเริ่มการสืบสวน กลับเฝ้าสังเกตสถานการณ์โดยรอบอย่างละเอียดก่อน จากนั้นจึงเดินวนรอบกำแพงด้านนอกของบริษัทพลังน้ำอยู่หลายรอบ
เป็นไปตามคาด ภายในตรอกเล็กๆ ที่อยู่ในมุมอับแสงแห่งหนึ่ง ลีออนพบผู้คนจำนวนมากที่สวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งและมีท่าทาง “น่าสงสัย”
หลังจากแอบฟังบทสนทนาของคนเหล่านั้นอยู่ครู่หนึ่ง ลีออนไม่ได้เข้าไปซักถามโดยตรง แต่กลับแทรกตัวเข้าไปปะปนกับพวกเขาอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะเริ่มก่นด่าความไร้ยางอายของบริษัทพลังน้ำด้วยความเดือดดาลและเต็มไปด้วยความขุ่นแค้น จนได้รับเสียงตอบรับจากคนส่วนใหญ่ ต่างพากันสบถด่าทออย่างโกรธเกรี้ยวตามไปด้วย
หลังจากจดจำเนื้อหาคำด่าทอของคนบาดเจ็บทั่วร่างเหล่านี้อย่างตั้งใจ และรวบรวมข้อมูลได้มากเพียงพอแล้ว ลีออนจึงถือไม้กวาดเดินกลับไปยังประตูใหญ่ของบริษัทพลังน้ำ ก่อนจะเชิดหน้าอก ก้าวเท้าอย่างองอาจเดินเข้าไป
“หยุด!”
ตอนที่ลีออนเดินวนไปวนมารอบบริษัทพลังน้ำ ยามเฝ้าประตูก็จับตามองเจ้าหนุ่มยากจนท่าทางน่าสงสัยคนนี้มานานแล้ว เมื่อเห็นว่าในที่สุดเขาก็เดินเข้ามาในประตู จึงตรงเข้ามาขวางทันทีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง พร้อมกับขมวดคิ้วถลึงตาข่มขู่
“แกรู้หรือเปล่าว่าที่นี่คือ...”
“กรมตำรวจ”