เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 31 สิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์และการฝึกยิงเป้า
หลังจากกำชับลีออนให้ระมัดระวัง “การแนบชิดด้วยความรัก” จากเพื่อนร่วมงานชายเป็นพิเศษแล้ว แพะดำก็กล่าวต่อว่า
“ถ้ามันแค่อยากใช้เทปกาวแปะวัตถุจริงๆ อย่างเช่นรางรถไฟที่ขาดหายไปช่วงหนึ่ง หรือธารน้ำที่แห้งขอดจนกระแสน้ำขาดตอน อะไรทำนองนั้น ด้วยกำลังร่างกายของมัน ก็น่าจะใช้เทปกาวแปะต่อเนื่องได้เป็นระยะทางหลายกิโลเมตรเลยทีเดียว
แต่ถ้าเป็นการแปะในเชิงแนวคิด บางทีมันอาจแปะได้แค่ห้าสิบหรือหกสิบครั้ง ก็ต้องสูญเสียพลังจิตใจจนหมดสิ้นก่อนแล้ว ยิ่งวัตถุที่ถูกแปะมีพลังจิตใจแข็งแกร่งมากเท่าไร การสิ้นเปลืองพลังของมันก็ยิ่งน่าสะพรึงกลัวมากเท่านั้น
อย่างเหตุการณ์เมื่อปีก่อนนั่นไง เพื่อแย่งชิงภารกิจที่เหมาะสม มันพยายามใช้เทปกาวแปะความไว้วางใจที่ผู้หญิงผมแดงคนนั้นมีต่อมัน ผลก็คือทำให้สภาพจิตใจของตัวเองพังทลายลงโดยตรง พลังจิตใจไม่อาจควบคุมร่างกายได้ ต้องนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยนานกว่าสามเดือนกว่าจะลุกจากเตียงได้”
หลังจากอธิบายข้อมูลเกี่ยวกับความสามารถของม้วนเทปกาวเสร็จ แพะดำก็สรุปว่า
“พูดโดยรวมแล้ว แม้ความสามารถของวัตถุผิดปกติจะมีขีดจำกัด แต่ก็ไม่ได้ตายตัวเสียทีเดียว นอกจากพลังของตัววัตถุผิดปกติเองแล้ว ยิ่งร่างกายและจิตใจของเจ้าสามารถแบกรับภาระการสิ้นเปลืองได้มากเท่าไร วัตถุผิดปกติก็ยิ่งแสดงประสิทธิภาพออกมาได้มากเท่านั้น