เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 ย้อนกลับไปอีกครา (รวมสองตอน) (1)
“แอนนา!!!”
ในเสี้ยววินาทีที่ร่างเด็กสาวซูบผอมร่วงหล่นลงมาอย่างกะทันหัน ลีออนที่กำลังใช้ลำกล้องส่องสังเกตสถานการณ์จากฝั่งตรงข้าม พลันรู้สึกราวกับตกลงสู่บ่อธารน้ำแข็งเย็นเยียบ!
ยามนี้ในสมองของเขาไม่ทันได้นึกถึงคำว่าความตายด้วยซ้ำ สติสัมปชัญญะของเขากลายเป็นความว่างเปล่าในพริบตา หัวใจประหนึ่งถูกมือที่มองไม่เห็นข้างหนึ่งบีบกุมไว้อย่างบ้าคลั่ง เลือดที่สูบฉีดไปทั่วร่างคล้ายจะหยุดชะงักลงโดยสิ้นเชิง มือและเท้าแข็งทื่อไร้ความรู้สึกประหนึ่งกลายเป็นหิน
โลกทั้งใบ ณ วินาทีนี้เงียบสงัดลงอย่างยิ่งยวด ทุกสรรพสิ่งพลันหยุดนิ่งลงตรงภาพใบหน้าเล็กๆ ที่ซีดขาวและขบริมฝีปากบางเอาไว้แน่น ขณะที่ร่วงหล่นลงสู่เบื้องล่างอย่างสิ้นหวังและไร้หนทางช่วย และสิ่งเดียวที่ลีออนทำได้ในเวลานี้ คือเบิกตากว้างมองดูน้องสาวของตนร่วงหล่นลงมาจากที่สูงด้วยดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยความสิ้นหวัง!
“ตึง!!!”
เสียงระเบิดกึกก้องกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วครึ่งสายถนน สิ่งที่ตามมาติดๆ คือเสียงแตกกระจายของเศษกระจกแผ่นใหญ่ และเสียงแหลมสูงเสียดแก้วหูเมื่อโครงเหล็กเกิดการบิดเบี้ยวผิดรูปภายใต้แรงปะทะมหาศาล
หน้าต่างมากกว่าครึ่งหนึ่งของโรงพยาบาลถูกแรงกระแทกอันรุนแรงนี้สะเทือนจนแตกละเอียด ผนังด้านนอกของชั้นสี่ได้รับแรงปะทะอย่างหนัก โครงเหล็กที่ฝังอยู่ภายในกำแพงบิดงอยื่นออกมา ดันให้อิฐหินชั้นนอกแตกกระจัดกระจายไปทั่วทุกทิศทาง ร่วงกราวลงมาบดขยี้ท้องถนนเบื้องล่างจนพังพินาศย่อยยับ