กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 721: ชื่อของแกตั้งแต่แรกก็ไม่ได้ดูดีมีเกียรติอะไรอยู่แล้ว
สิ้นคำพูดของหลัวอวี้ ไร้ซึ่งเสียงตอบรับจากผู้ใด
สายลมทะเลยังคงพัดโชย
เบาะแสที่เขียนด้วยปากกาไวท์บอร์ดหมึกน้ำมันซึมกระจายกลายเป็นหย่อมหมึกสีดำ
สำเนียงแถบตะวันตกเฉียงใต้ สะพานแขวน ป่าไผ่ เปียผมยาวของแม่
และยังมีสองตัวอักษรสุดท้ายที่อยู่ด้านล่างสุด——เซิงส่วย
ถูกน้ำทะเลแช่จนสองตัวอักษรนั้นเลอะเลือนเปียกแฉะกลายเป็นปึก
หลัวอวี้ืนอยู่ข้าง ๆ เนิ่นนานก็ยังไม่ยอมย้ายไปไหน
เสี่ยวหลิวทีมพร็อพเงยหน้าขึ้นแอบชำเลืองมองเขาแวบหนึ่ง น้ำเสียงกดต่ำเสียจนแทบชิดติดลำคอ “หลัวเหล่าซือ... ไม่งั้น ทำธงผืนนี้ใหม่อีกสักผืนดีไหมครับ? ยังไงในกล้องก็อาจจะมองไม่เห็นชัดขนาดนั้นอยู่แล้ว”
หลัวอวี้ไม่ได้ส่งเสียงตอบรับ