เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 713: ตัวทำลายบรรยากาศออนไลน์!
“ลุง ผมเองก็ถูกลักพาตัวมาเหมือนกัน”
สิ้นเสียงประโยคนี้ ทั้งกองถ่ายพลันเงียบสงัดราวกับป่าช้า
กล้องยังคงหมุนบันทึกภาพอย่างเงียบเชียบ
มือของหลี่เชียนชะงักค้างอยู่ที่ขอบจอมอนิเตอร์
ข้างกล่องอุปกรณ์ประกอบฉาก ผืนผ้าธงสีขาวมุมหนึ่งสะบัดพลิ้วไหวเบาๆ ตามแรงลม
เจิงซ่วยหันหลังให้เหลยเจ๋อควาน เขาก้มหน้าขันน็อตข้างตัวรถจักรยานยนต์อย่างเอาเป็นเอาตาย
น็อตตัวนั้นแน่นจนไม่รู้จะแน่นอย่างไรแล้ว แต่เขาก็ยังออกแรงขันอยู่อย่างนั้น ประแจส่งเสียงดังกริ๊กๆ เป็นจังหวะถี่กระชั้น
เหลยเจ๋อควานนั่งอยู่บนเบาะมอเตอร์ไซค์ เท้าข้างหนึ่งแตะยันพื้นไว้หลวมๆ เขานิ่งมองแผ่นหลังของเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างเงียบงัน
รอยยิ้มที่เจิงซ่วยฝืนปั้นขึ้นมาเริ่มพังทลาย ราวกับเปลือกดินที่แตกระแหง