เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 707: รวมพลรถบรรทุกระเบิดพลีชีพ!
เจียงฉือจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือ
"หมาป่าโดดเดี่ยวที่นายรู้จักเหรอ?" เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแห้งแล้ง "คนในวงการเหรอ?"
เจียงฉือยอมก้มหน้าลงเปิดสมุดรายชื่อผู้ติดต่อ "ก็ประมาณนั้น"
หลี่谦ยิ่งรู้สึกตื่นตระหนกหนักขึ้นไปอีก
ไอ้ประเภทที่เรียกว่า "หมาป่าโดดเดี่ยว" ในวงการนี้น่ะ ไม่ก็แป้กจนทะลุใจกลางโลก ไม่ก็พวกเสแสร้งสร้างภาพ ถ่ายรูปสูบบุหรี่สักสองสามรูปเพื่อสร้างคาแรคตาร์แบดบอยไม่แคร์โลก พริบตาเดียวก็ขึ้นรถตู้ไปซดรังนกต่อ
แต่ซุนโจวไม่เหมือนกัน
ช่างซ่อมรถที่เติบโตมาจากการถูกลักพาคันนี้ บนตัวเขาต้องมีคราบน้ำมันที่ล้างไม่ออก มีกลิ่นอายดินโคลน และต้องมีความเหนียวแน่นแบบที่ยิ่งปากกัดตีนถีบจนรูรั่วกว้างขึ้นเรื่อย ๆ แต่ก็ยังฉีกยิ้มออกมาได้อย่างสว่างสดใส