กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 701: เช่ารถคนตามหาลูกด้วยเงินหนึ่งบาท
“ปีแรก ผมเริ่มหาจากทางเหนือ”
เหล่าเฉินนั่งอยู่บนอิฐแดงใต้หอเก็บน้ำ คีบบุหรี่ไว้ระหว่างนิ้ว ไฟที่ปลายมวนสว่างวับดับสลับไปมา
เขาไม่ได้มองหลี่เชียน และไม่ได้มองเจียงฉือ
เขามองไปยังถนนลูกรังนอกตลาดวัสดุก่อสร้าง ราวกับว่าถนนสายนั้นสามารถทอดยาวไปได้ถึงสิบห้าปีก่อน
“ตอนนั้นผมยังไม่รู้อะไรเลย” เหล่าเฉินเอ่ย “คนเขาบอกผมว่าเด็กที่ถูกลักพาตัวไป ส่วนใหญ่ถูกพาลงใต้ แต่ทางเหนือก็มี ผมเลยคิดว่า ถ้าอย่างนั้นผมไปทางเหนือก่อนแล้วกัน”
สายลมลอดผ่านเพิงสังกะสีเข้ามา ทำให้ใบประกาศตามหาคนปลิวไสวส่งเสียงดัง หลี่เชียนนั่งยองๆ อยู่ตรงหน้า มือที่เพิ่งจรดปากกาเขียนเริ่มสั่น