เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 697: อะไรคือกลิ่นอาย? อะไรคือความจิปาถะ?
สิบนาทีต่อมา
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
ประตูล็กเหล็กของห้องใต้ดินถูกเคาะ
หลี่เฉียนเงยหน้าขึ้น ใช้หลังมือปาดคราบน้ำตาและน้ำมูกบนใบหน้าอย่างลวกๆ แล้วพุ่งไปกระชากเปิดประตู
นอกประตูยืนอยู่สี่คน
ทนายความสวมแว่นกรอบทอง เจ้าหน้าที่ฝ่ายการเงินที่อุ้มแล็ปท็อป และโปรดิวเซอร์มือปฏิบัติการที่ห้อยบัตรพนักงาน
คนสุดท้ายคือซุนโจว ในมือถือแฟ้มเอกสารสองถังใหญ่ เขากวาดสายตาเข้าไปมองในห้องที่เต็มไปด้วยกระป๋องเรดบูลเปล่าและบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปครึ่งกล่องบนพื้น
ซุนโจวเงียบไปสองวินาที น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหนักอึ้ง “ผู้กำกับหลี่ สภาพกองถ่ายภาพยนตร์ของคุณอันนี้ไม่ได้เหมือนเปิดกล้องหรอก เหมือนโรงงานเถื่อนโดนเจ้าหน้าที่บุกทลายคาหนังคาเขามากกว่า”
หลี่เฉียนหน้าแดงแจ๋ ลำคอตีบตัน “ผมไม่มีเงินมาก่อน เลยทำได้แค่ถูไถไปแบบนี้ก่อน...”