เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 648 การกดดันจากฝ่ายประชาสัมพันธ์บริษัทยาสู่จุดจบของเครือข่ายผลประโยชน์ยาแพงระยับ
เช้าวันรุ่งขึ้น ณ สถานที่ถ่ายทำจริงร้านขายยาในย่านเมืองเก่า
ผู้ช่วยผู้กำกับจ้องมองบทละครที่ถูกฉีกขาดในมือ คิ้วขมวดเข้าหากันจนแทบจะผูกเป็นปม
“ผู้กำกับเฉินครับ ไม่ให้เขาคุกเข่าจริงๆ หรือครับ?” ผู้ช่วยผู้กำกับลดเสียงลง “ตามกฎของตลาดแล้ว ฉากแบบนี้ถ้าไม่มีช็อตยาวที่ตัวเอกคุกเข่าร้องไห้ อารมณ์ของผู้ชมคงไปไม่ถึงจุดสูงสุดหรอกครับ”
เฉินเยี่ยเจี้ยนคาบก้นบุหรี่ไว้ในปากโดยไม่แม้แต่จะปรายตามอง
“คนเราใช้ชีวิตมาถึงขั้นนี้ มันก็ยากลำบากพออยู่แล้ว” เฉินเยี่ยเจี้ยนพ่นควันบุหรี่ที่แสบจมูกออกมา “อย่าทำให้พวกเขาต้องคุกเข่าอีกครั้งเพียงเพื่อสนองความต้องการทางอารมณ์ที่ว่านั่นเลย”
หลินหว่านยืนอยู่หลังจอมอนิเตอร์ มองดูบทละครที่ถูกทิ้งไปนั้น เธอไม่ได้คัดค้าน เพราะเฉินเยี่ยเจี้ยนพูดถูก