กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 643 เด็กชายผอมดำปรากฏตัวกลางถนน มือสกปรกทำให้คนต่างถิ่นคลุ้มคลั่ง
เจียงฉือยืนอยู่ด้านในประตู หยดน้ำจากเส้นผมหยดลงบนไหปลาร้า
เขามองผู้รับผิดชอบที่เหงื่อท่วมตัว กลิ่นอับของความยากจนที่เพิ่งถูกไล่ออกไปอย่างรวดเร็วก็กลับมาอีกครั้ง
“ปิดแล้วเหรอ?” เจียงฉือขมวดคิ้ว “แล้วพรุ่งนี้จะไปสนามบินยังไง?”
“ผู้กำกับเฉินกำลังอาละวาด ด่าทีมประสานงานยับเลยครับ เขาบอกให้คุณพักผ่อนก่อน แล้วบอกว่าบทอาจจะต้องแก้กันทั้งคืน”
ผู้รับผิดชอบรีบพูดจบก็หันไปเคาะประตูห้องข้างๆ
เจียงฉือปิดประตู เดินไปที่โต๊ะ รินน้ำเย็นดื่มอึกใหญ่
แก้บทเหรอ? ในมือของเฒ่าเฉิน ต่อให้ฟ้าถล่ม เขาก็ยังสามารถถ่ายรอยร้าวให้เป็นฉากหลังได้
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ย่านเมืองเก่ามุมไบ
อุณหภูมิพุ่งสูงเกือบสี่สิบองศา