กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 603 กฎหมายไม่ได้ห้ามไว้ ก็ถือว่าทำได้
เจียงฉือหยิบลูกรอกเหล็กขึ้นมาเขย่าในมือ เศษสนิมร่วงกราวลงมา
“ผู้กำกับหวัง นี่คุณเรียกว่าการฝึกฝนเหรอ?” เจียงฉือเลิกคิ้วขึ้น สายตาจ้องเขม็งไปที่เต็นท์ของผู้กำกับ
“รายการที่เราถ่ายทำคือชีวิตชนบทแบบสโลว์ไลฟ์ ไม่ใช่รายการที่ต้องรีบไปต่อคิวที่แผนกกระดูกและข้อนะ”
มือที่ถือโทรโข่งของหวังเจิงชะงักค้าง
เจียงฉือยัดลูกรอกขึ้นสนิมใส่กระเป๋ากางเกง แล้วก้าวฉับๆ ไปยังกองขยะที่มุมตีนเขา
เขาดึงผ้าใบกันน้ำที่เต็มไปด้วยรูโหว่ออก
ท่ามกลางฝุ่นที่ฟุ้งกระจาย เขาคุ้ยหาของในกองเครื่องมือเก่าๆ อย่างรวดเร็ว
ไม่นานนัก เขาก็ลากสายเคเบิลเหล็กเส้นหนาออกมาสองเส้น ชุดลูกรอกสามตัว และเสาเหล็กยาวที่ขึ้นสนิมเขรอะอีกสองสามต้น