กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 596 ลอบดักปลาไม้ไผ่ทรงกรวยติดหนามพร้อมใช้งาน
ซูชิงอิ่งมองใบหน้าของเจียงฉือที่อยู่ใกล้เพียงคืบ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
“ไม่เคยจับมาก่อน” เธอตอบตามตรง น้ำเสียงราบเรียบ “แต่เรียนรู้ได้”
เจียงฉือดีดนิ้วเปาะ “ได้ยินคำนี้จากอาจารย์ซูแล้ว พรุ่งนี้มื้อเช้าผมจัดการเอง”
ยามค่ำคืนปกคลุมหุบเขาในเซียงซีจนมิด อุณหภูมิลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว
สายลมจากภูเขาพัดผ่านช่องประตูเข้ามาในบ้านไม่หยุดหย่อน
หวงอวี้เหล่ยและเหอจ่งจ่งที่เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันต่างพากันกลับเข้าห้องพักไปก่อนแล้ว
ซูชิงอิ่งเช็ดไอเย็นออกจากตัวก่อนจะปิดประตูห้องนอนเพื่อพักผ่อน
ลานบ้านเงียบสงัดลงโดยสมบูรณ์
เจียงฉือยังไม่นอน