กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 581 ในเกมนี้ ความมืดมิดจะไม่มีวันดับสูญ
บนจอภาพยนตร์ขนาดมหึมา แถบสถานะดำเนินเรื่องไหลเข้าสู่ฉากใหญ่ฉากสุดท้ายอย่างเงียบเชียบ
พายุฝนกระหน่ำลงมาที่ท่าเรือหนานจิน
เจียงฉือสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวบริสุทธิ์ที่ไร้รอยเปื้อน
เขาก้าวขายาวข้ามแอ่งเลือดบนพื้น เดินตรงไปหาลุงกุ่ยที่นอนหมดสภาพอยู่
นิ้วเรียวยาวล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูท หยิบเข็มฉีดยาขนาดจิ๋วออกมา
กล้องความละเอียดสูงซูมเข้าไปที่ใบหน้าของเจียงฉือ
ในรูม่านตาหลังแว่นตากรอบทองนั้น เต็มไปด้วยความว่างเปล่าที่ตีราคาชีวิตคนเป็นเพียงตัวเลข
เจียงฉือยกมือขึ้น แทงเข็มเข้าไปในหลอดเลือดแดงที่คอของลุงกุ่ยอย่างแม่นยำ
นิ้วโป้งกดตัวดันยา