เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
第549章 สองหยวนแปดเหมากับการต่อรองขั้นสุด
เจ็ดโมงเช้า ณ หมู่บ้านจัดสรรย่านชานเมืองฝั่งตะวันตก
แสงแดดสาดส่องทะลุผ่านกลุ่มเมฆหนาทึบ
เจียงฉือหาวออกมาหนึ่งที ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นจากเตียงเดี่ยว
เขาโหมงานหนักติดต่อกันมาสามเดือน เมื่อคืนเพิ่งนั่งเครื่องบินรอบดึกกลับมา ถ้านับเวลาจริงๆ เขาได้นอนไปไม่ถึงสี่ชั่วโมงด้วยซ้ำ
แต่เพราะรับปากแม่ไว้ว่าจะลงมือทำมื้อใหญ่ฉลองวันเกิดให้ เรื่องนี้จึงต้องมาก่อนเป็นอันดับแรก
เจียงฉือเดินไปที่ห้องน้ำแคบๆ ส่องกระจกแล้วใช้มือขยี้ผมที่ยุ่งเหยิงเหมือนรังนกอย่างไม่ใส่ใจ
สภาพของเขาในตอนนี้ คือชายหนุ่มว่างงานธรรมดาๆ คนหนึ่งที่สวมเสื้อกล้ามสีเทาจนคอเสื้อเริ่มเหลือง สวมกางเกงขาสั้นลายชายหาดราคาเก้าหยวนเก้าเหมาที่สั่งออนไลน์มา และสวมรองเท้าแตะคีบสีซีดจาง