กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 531 รุ่งอรุณบนซากปรักหักพัง ปิดกล้อง และความหวาดกลัวที่แท้จริง
ความเงียบเข้าปกคลุมวิทยุสื่อสารอยู่สามวินาที
จากนั้นเสียงของผู้กำกับภาพก็ดังแทรกเข้ามาในช่องสัญญาณ
ทุกคนที่ฟังอยู่ได้ยินชัดเจนว่าเสียงของเขากำลังสั่นเครือ
“ผู้กำกับครับ”
“บันทึกไว้ได้ทุกเฟรมครับ”
“จังหวะที่ถุงเลือดระเบิด กล้องเอ (A) ใช้เลนส์เทเลโฟโต้กดดันเข้าไป เก็บภาพตอนที่พวกนั้นถูกกระแทกลงไปในโคลนได้ครบถ้วนทุกกระบวนท่า”
เขาลอบกลืนน้ำลาย “ช่วงที่เจียงฉือถือโทรโข่งเดินคุมเชิงในความมืด กล้องบี (B) ตามติดตลอดครับ”
“ตั้งแต่จังหวะก้าวเท้า ไปจนถึงเสี้ยวหน้า แล้วก็บทพูดช่วงนั้น...”
ผู้กำกับภาพสบถคำหยาบคายออกมาในช่องสื่อสาร