กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 510 เปิดกล้องกลางสายฝน นักแสดงอาวุโสลืมบท
หลังจอภาพ เจิ้งเป่ารุ่ยรู้ดีว่าปฏิกิริยาของลุงกุ่ยไม่ได้อยู่ในบทที่กำหนดไว้เลย
แต่เขาก็ไม่มีความคิดที่จะกดปุ่มสื่อสารเพื่อสั่ง "คัท" แต่อย่างใด
สิ่งที่เขาต้องการคือความรู้สึกกดดันทางชนชั้นที่แท้จริงแบบนี้
ท่ามกลางพายุฝน
ลุงกุ่ยคาบซิการ์ ใบหน้าเต็มไปด้วยเนื้อหนังเกร็งแน่น
เขาถือมีดพร้าด้ามยาวด้วยมือเดียว ปลายมีดชี้ตรงไปที่ใบหน้าของเจียงฉือ
คมมีดอยู่ห่างจากแว่นตากรอบทองของเจียงฉือไม่ถึงสิบเซนติเมตร
ลุงกุ่ยแสดงบทตัวร้ายมาสามสิบปีในไต้หวัน
ตลอดสามสิบปีนี้ เขาเคยถือมีด เคยยิงปืน เคยแสดงเป็นเจ้าพ่อยาเสพติด และเคยแสดงเป็นผู้ค้ามนุษย์