กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
第456章 別廢話,拉出來溜溜
วันรุ่งขึ้น ณ กองถ่ายย่านฝูหรง
แสงแดดตอนเที่ยงวันแผดเผาร้อนแรง
“เอี๊ยด——”
รถตู้รุ่นอู่หลิงหงกวงสีเดียวกับของเจียงฉือพ่นควันดำโขมง ขับเข้ามาในประตูทางเข้ากองถ่ายด้วยเสียงเครื่องยนต์ที่ดูเหนื่อยหอบ
“ใครน่ะ?” เสี่ยวหวัง ผู้ช่วยกองถ่ายคนใหม่ขมวดคิ้ว ในมือถือวิทยุสื่อสารไว้แน่น
“ปิดถนนไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ปล่อยให้คนรับซื้อของเก่าเข้ามาได้ยังไง?”
ประตูรถถูกผลักออกอย่างแรง
สิ่งที่ก้าวลงมาเป็นอย่างแรกคือรองเท้าผ้าใบพื้นยางเก่าๆ ที่เปรอะไปด้วยโคลนสีเหลือง ส้นรองเท้าถูกเหยียบจนแบนแต๊ดแต๋ เผยให้เห็นส้นเท้าที่เต็มไปด้วยหนังด้าน
ตามมาด้วยชายชราในชุดเสื้อกล้ามสีเหลืองซีดและกางเกงขาสั้นตัวโคร่ง ผมบนหัวบางเฉียบ