เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
# บทที่ 450: เอ้อกัวโถวกับน้ำซุปหม้อไฟ นี่แหละน้ำวิเศษแห่งบูรพา
บรรยากาศในงานตึงเครียดถึงขีดสุด
ตำรวจเกาหลีหลายนายเอามือกุมเอว ทำท่าเตรียมพร้อมราวกับเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ
เหล่าคนในวงการภาพยนตร์จากนานาประเทศต่างหันมามองและซุบซิบกัน
พัคแทฮยอนนั่งอยู่แถวหน้าสุด จ้องมองเหตุการณ์นี้อย่างไม่วางตา มุมปากของเขาเผยรอยยิ้มสะใจที่เก็บไว้ไม่อยู่
ตราบใดที่เจียงฉือถูกพาตัวไป แม้สุดท้ายจะพบว่าไม่มีความผิด ค่ำคืนแห่งการเป็นนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมของเขาก็ถือว่าพังพินาศแล้ว
แต่เจียงฉือกลับไม่ขยับก้นเลยแม้แต่น้อย ยังคงนั่งในท่าสบายๆ ราวกับเป็นเจ้าพ่อ และกอดถ้วยรางวัลสีทองอร่ามไว้ในอ้อมแขน
“ของต้องห้าม?” เจียงฉือเลิกคิ้วมองเจียงเหวิน “ผู้กำกับเจียง คุณแอบค้าอาวุธสงครามลับหลังผมเหรอ?”
เจียงเหวินก็งงเป็นไก่ตาแตก เขากระแทกฝ่ามือลงบนกระเป๋าเดินทางสีดำที่ตำรวจชี้ไป
“บ้าเอ๊ย! ฉันเป็นพลเมืองดีนะ! เปิดเลย! เปิดเดี๋ยวนี้! อย่ามาใส่ร้ายฉัน!”