กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 443 บุกปูซาน ข้าจะไปถล่มงาน!
บทที่ 443 บุกปูซาน ข้าจะไปถล่มงาน!
เจียงฉือวางสายโทรศัพท์ ท่าทางกวนโอ๊ยแบบ “นักเลงฮวาตู” ยังไม่จางหายไป
เขายัดโทรศัพท์ใส่กระเป๋าเสื้อเชิ้ตลายดอกไม้ เดินเฉื่อยชา
“แค่นี้ก็เสร็จแล้วเหรอ?”
ด้านหลัง มีเสียงแหบแห้งดังขึ้นอย่างกะทันหัน
เจียงฉือหันกลับไป
เจียงเหวินไม่รู้ว่ามายืนอยู่ใต้ต้นชบาตั้งแต่เมื่อไหร่
มือหนึ่งถือโทรโข่งคู่ใจที่แทบไม่เคยห่างตัวนอกจากตอนนอน
อีกมือหนึ่งคีบซิการ์ ดวงตาคมกริบจ้องมองเขาเขม็ง