กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 390 วอเตอร์ลูของนักแสดงเจ้าบทบาท แม่ครับ... แม่เป็นสายลับหรือเปล่า?
เหงื่อเย็นที่ซึมอยู่บนแผ่นหลังของเจียงฉือให้ความรู้สึกหนาวเหน็บยิ่งกว่าตอนที่เขานั่งดูฉากตัวเองถูกทรมานในโรงภาพยนตร์เสียอีก
เขาถอยหลังโดยสัญชาตญาณ “แม่ครับ แม่ดูหนังสายลับมากไปหรือเปล่า? ผมก็แค่แสดงเก่ง...”
“เข้าถึงบทบาทมากไปหน่อย... เอ่อ... อาการสต็อกโฮล์มซินโดรม แม่คงเข้าใจใช่ไหมครับ?”
“ไม่ต้องมาพูดจาภาษาต่างประเทศกับแม่”
ฉู่หงไม่หลงกลคำพูดเหล่านั้นแม้แต่น้อย
นางก้าวเข้าไปข้างหน้าแล้วบีบที่กล้ามเนื้อหัวไหล่ของเจียงฉือ
แรงบีบไม่ได้มากนัก แต่กลับทำให้ร่างกายของเจียงฉือแข็งทื่อไปหมด
นางเงยหน้าขึ้น จ้องมองเจียงฉือผ่านแว่นกันแดด