กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 374 เพลงรักในคืนฝนพรำของ “คนไร้ชื่อ”
สามวันต่อมา กองถ่ายย้ายไปยังบริเวณรอบนอกของ “หมู่บ้านกรงหมู” ซึ่งเป็นซากปรักหักพังที่รกร้างยิ่งกว่าเดิม
กู้จื้อหยวนไม่ได้ใช้รถฉีดน้ำแบบมืออาชีพที่ดูหรูหราอะไร เขาพาพวกนักเลงที่ “ยอมสวามิภักดิ์” มาเป็นทีมงานฉาก ปีนขึ้นไปบนหลังคาโรงงานอย่างทุลักทุเล แล้วต่อท่อน้ำจากหัวจ่ายดับเพลิงโดยตรง
“ทุกคนยืนให้มั่น!”
กู้จื้อหยวนยืนอยู่บนที่สูง ตะโกนลงมาด้วยโทรโข่งที่ทำจากแผ่นเหล็กเก่าๆ
“วันนี้เราจะสร้างฝนเทียม! ที่ตกลงมาไม่ใช่แค่น้ำ แต่เป็นจิตวิญญาณของทีมงานเรา!”
ทีมงานนักเลงหลายคนเพิ่งเคยทำงานเทคนิคแบบนี้เป็นครั้งแรก ต่างตื่นเต้นจนใบหน้าเปล่งประกาย