กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 356 ตลกก็เป็นมีดเล่มหนึ่งได้
จิงตู เขตศิลปะ 798
หลินหว่านจอดรถไว้ที่หน้าแกลเลอรีส่วนตัวแห่งหนึ่งที่ชื่อว่า “เจี้ยนไป๋”
ตัวอาคารนี้ดัดแปลงมาจากโรงงานเก่า ผนังเป็นคอนกรีตเปลือยที่ดูดิบกระด้าง ภายในโอ่โถงและเพดานสูงลิ่ว
บนผนังแขวนภาพวาดสไตล์มินิมอลไว้เพียงไม่กี่ภาพ แต่ละภาพติดราคาไว้จนน่าตกใจ
หญิงสาวในชุดสูทสีดำที่ดูคล่องแคล่วและเย็นชาคนหนึ่งกำลังสั่งงานคนงานให้ปรับระดับความสูงของภาพวาด เธอคือสวี่ม่าน โปรดิวเซอร์มือฉมังของวงการและเป็นเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยของหลินหว่าน
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า สวี่ม่านไม่ได้หันกลับมามอง
“หลินหว่าน เธอมาสายไปสามนาที”