กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 353 เขาด้อยกว่าเฉินซานเสียอีก
กู้จื้อหยวนรู้สึกอัดอั้นอยู่ในอก อยากจะฉีกบทละครที่ทำให้เขาอับอายนี้เป็นชิ้นๆ
เขาก้มลงหยิบถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป แล้วโยนทิ้งลงในกองขยะที่สูงเท่าภูเขาตรงมุมห้อง
หลังจากทำเช่นนั้น เขาก็หยิบบทละครขึ้นมาอีกครั้ง
นิ้วของเขากำแน่น จนขอบกระดาษเริ่มงอและเสียรูป
แต่มือของเขาสั่นอย่างรุนแรง
แรงที่จะฉีกมันเป็นชิ้นๆ หายไปอย่างกะทันหัน
ด้วยความรู้สึกบางอย่าง เขาก็พลิกหน้าถัดไปอย่างสั่นเทา
ภายใต้แสงไฟสลัว เขาก็เริ่มอ่าน
ในตอนแรก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มเยาะ