กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 345 ต้องลำบากแค่ไหนถึงจะกลายเป็นนักแสดงตัวจริงได้
พายุแห่งภาพยนตร์สงบลงได้ครึ่งเดือนแล้ว
ในที่สุดเจียงฉือก็ได้ใช้ชีวิตวัยเกษียณในอุดมคติ ตื่นนอนตอนตะวันโด่ง
ข่าวลือจากภายนอกที่ว่าเขา “อินกับบทบาทมากเกินไปจนสภาพจิตใจน่าเป็นห่วง” ก็ค่อยๆ จางหายไปในที่สุด
ในตอนนี้ เขาหาวออกมาอย่างเกียจคร้านก่อนจะเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมา
หน้าต่างสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้น ตัวเลขที่อยู่ด้านบนสุดเกือบทำให้เขาตาลาย
【ยอดคงเหลือค่าความช้ำใจ: 32,800 แต้ม】
【อายุขัยที่เหลืออยู่: 19 ปี 3 เดือน 9 วัน】
เจียงฉือกลั้นหายใจ
เขาจ้องมองตัวเลขเหล่านั้น ความหงุดหงิดที่ถูกคนมองว่าเป็นผู้ป่วยโรคซึมเศร้าก็มลายหายไปในพริบตา