กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 315 ห้าแสนในซองจดหมายนิรนาม
หลังจากตะคอกจบ เจียงเหวินก็โยนโทรโข่งในมือใส่เหล่าจาง ผู้เป็นโปรดิวเซอร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ อย่างแรง
เขาหันหลังเดินดุ่มๆ เข้าไปในรถตู้ส่วนตัว
“ปัง!” เสียงปิดประตูดังสนั่น ตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง
ทีมงานในกองถ่ายต่างมองหน้ากันด้วยความงุนงงและเหนื่อยล้าที่ฉายชัดบนใบหน้า
แม้จะมีคำสั่งเลิกกองแล้ว แต่ไม่มีใครสามารถดึงตัวเองออกจากอารมณ์ค้างคาเมื่อครู่ได้เลย
เจียงฉือขดตัวอยู่ในมุมหนึ่งของกองถ่าย ห่างไกลจากผู้คน
เขาพิงหลังกับต้นไม้ใหญ่ ก้มหน้าลงจนไม่มีใครมองเห็นสีหน้าของเขา
เขาได้ยินเสียงคำรามของเจียงเหวิน