กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 286 กระบี่เล่มนี้ร่ายรำเพื่อท่าน
การเล่าเรื่องของภาพยนตร์ดำเนินมาถึงไกเซี่ย
นั่นคือเกาะแห่งความตายที่ถูกล้อมไว้โดยสมบูรณ์
กล้องจับภาพจากมุมสูงอย่างเย็นชา
ค่ายทหารฮั่นทอดยาวไม่ขาดสาย ราวกับกระแสน้ำสีดำที่กลืนกินผืนดิน
แสงริบหรี่ที่เล็ดลอดออกมาจากเต็นท์แต่ละหลังรวมตัวกันเป็นบ่วงแสงที่รัดคอความมืดเล็กน้อยตรงกลาง
ในค่ายทหารฉู่ เหลือเพียงกองไฟไม่กี่กองที่กำลังจะมอดดับลงอย่างร่อแร่
ผู้ชมในโรงภาพยนตร์ถูกมือยักษ์ที่มองไม่เห็นฉุดลงมาจากก้อนเมฆ และถูกโยนลงไปในโคลนอย่างแรง
ความรู้สึกไร้น้ำหนักที่รุนแรงทำให้บางคนจับที่เท้าแขนของเก้าอี้โดยไม่รู้ตัว