กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
第223章 หลุดขำ? เปล่าหรอก นี่คือศิลปะ!
ผู้กำกับที่นั่งอยู่หลังจอมอนิเตอร์หัวเราะจนตัวโยน มือทุบหน้าอกหน้าใจไม่หยุด ปากก็ตะโกนสั่งไม่ขาดสายว่า “ซูม! ซูมหน้าหลัวอวี้! แล้วซูมหน้าเจียงฉือที่ทำหน้านิ่งเป็นรูปปั้นนั่นด้วย!”
ทว่าสิ่งที่เหนือความคาดหมายที่สุด กลับเป็นตัวหลัวอวี้เอง
หลังจากยืนแข็งทื่อเป็นหินอยู่สามวินาที เขาก็ค่อยๆ ยกมือขึ้นมาปาดน้ำบนใบหน้า
จากนั้นเขาก็มองไปยังเจียงฉือที่ยังคงถือปืนฉีดน้ำสีฟ้าค้างไว้ในมือ ด้วยสีหน้าประมาณว่า “ผมช่วยแก้ปัญหาใหญ่ให้คุณแล้วนะ รีบชมผมสิ”
หลัวอวี้ก็กลั้นไม่อยู่จนหลุดขำออกมา