กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 163 “ความช้ำใจ” ทั่วทุกช่องทาง
ภายในห้องประชุมของซิงหั่วมีเดีย บรรยากาศกำลังคุกรุ่นไปด้วยความตื่นเต้น
“พี่หลินหว่าน! ติดต่อได้แล้วค่ะ! ศาสตราจารย์หลิวจากวิทยาลัยภาพยนตร์ปักกิ่ง เขาเกลียดพวกนักแสดงรุ่นใหม่ที่เล่นละครแบบไร้สมองที่สุด”
“พอฉันอธิบายทฤษฎีของเราให้เขาฟัง เขาก็ตบโต๊ะด้วยความตื่นเต้น บอกว่าคืนนี้จะเขียนบทความวิจารณ์แบบโต้รุ่งเลยค่ะ!”
“ฝ่ายออกแบบทำภาพเสร็จแล้ว! พวกเขาเอาฉากของท่านแม่ทัพกู้กับหม่าลู่มาทำเป็นภาพเปรียบเทียบ”
“พอใส่คำโปรยที่คุณให้มาที่ว่า—‘เขาฆ่าตัวตนของตัวเอง เพื่อให้ตัวละครเป็นอมตะ’ ผลลัพธ์มันระเบิดมากค่ะ!”
“นักวิจารณ์ภาพยนตร์ที่ร่วมงานกับเราก็ขยับตัวกันหมดแล้ว! พวกเขาบอกว่าคอนเซปต์นี้มันโคตรเจ๋งเลย!”