กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 122 เส้นทางกลับบ้านและชีวิตที่เพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
เช้าตรู่วันที่สองของเทศกาลตรุษจีน
เจียงฉือไม่ได้ตื่นเองตามธรรมชาติ
เขาถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงแจ้งเตือนของระบบที่ดังถี่ในหัวของเขา
[ติ๊ง!]
[ติ๊ง! ติ๊ง!]
[ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!]
เขาเปิดตาขึ้น แววตายังคงพร่ามัว จ้องมองเพดานโรงแรมอย่างว่างเปล่า
สมองของเขาหยุดทำงานไปครึ่งนาทีเต็มๆ
วินาทีต่อมา เขาก็ลุกขึ้นนั่งจากเตียงอย่างรวดเร็ว ความง่วงนอนหายไปอย่างไร้ร่องรอยในพริบตา