กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 112 ตั้งชื่อว่าอูจุยเถอะ
บ่ายวันนั้น ขบวนรถขนาดใหญ่ของกองถ่ายเคลื่อนออกจากวังเสียนหยางที่เงียบสงัด มุ่งหน้าสู่ “ตลาดอู๋จง” อีกฝั่งหนึ่ง
ฉากที่จัดขึ้นในกองถ่ายนั้นงดงามราวกับมีเวทมนตร์
ถนนโบราณที่ปูด้วยหินสีเขียวถูกทำให้ดูเก่าแก่เป็นพิเศษ
สองข้างทางเรียงรายไปด้วยร้านค้าไม้ที่แขวนป้ายผ้าหลากสีสัน
นักแสดงประกอบนับร้อยคนสวมเสื้อผ้าเนื้อหยาบ เดินขวักไขว่ไปมาบนถนน เสียงตะโกนขายของและเสียงเด็กๆ หัวเราะเล่นปะปนกันไป
ในพริบตา ผู้คนก็ถูกดึงย้อนกลับไปสู่เมืองตลาดทางใต้ที่คึกคักมีชีวิตชีวาเมื่อสองพันกว่าปีก่อน
บรรยากาศแตกต่างจากความหนักอึ้งและกดดันเมื่อช่วงเช้าอย่างสิ้นเชิง
เจียงฉือลงจากรถแต่งหน้า เขาสวมชุดเซี่ยงอวี่วัยหนุ่มเรียบร้อยแล้ว