กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88 ทายาทแห่งฉางชิง
บานประตูไม้เคลือบแล็กเกอร์สีแดงปิดลงอย่างไร้สุ้มเสียงที่เบื้องหลัง
เจียงฉือกลับเข้ามาในตรอกอันลึกและเงียบสงัดนี้อีกครั้ง
เขาเดินไปที่รถโตโยต้า อัลฟาร์ด สีดำคันนั้น เปิดประตูแล้วก้าวเข้าไปนั่ง
ซุนโจวหันกลับมาทันที บนใบหน้าเต็มไปด้วยความร้อนรนและกังวล แต่เขาไม่กล้าถามอะไรมาก ทำได้เพียงคอยสังเกตท่าทีของเจียงฉืออย่างระมัดระวัง
ใบหน้าของเจียงฉือไม่มีอารมณ์ใดๆ ปรากฏให้เห็น
แต่ซุนโจวที่ติดตามเขามานานรู้ดีว่า ภายใต้ความสงบนิ่งนี้ มักจะมีคลื่นลมพายุซ่อนอยู่เสมอ
“พี่ฉือ... เป็นยังไงบ้างครับ? ผู้กำกับเว่ย... เขาว่ายังไงบ้าง?” ในที่สุดซุนโจวก็อดใจไม่ไหว เสียงของเขาเบาหวิว
เจียงฉือพิงศีรษะกับพนักพิง หลับตาลงราวกับเหนื่อยล้าเต็มที