กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
Chapter 55
ใช่แล้ว ฉันนี่แหละคือตัวตนแห่งโศกนาฏกรรม!
การที่ทั้งสามคนนี้กดไลก์พร้อมกัน ทำให้เกิดปฏิกิริยาที่รุนแรงยิ่งกว่าการโยนเมนทอสลงในโค้กเสียอีก
เขามองหน้าจอโทรศัพท์อย่างเหม่อลอย ในขณะที่เสียงสูดหายใจเข้าของจ้าวเจิ้นและเฉินมั่วก็ดังขึ้นสลับกันไปมาไม่หยุด
"พี่ฉือ... นาย..." ปากของจ้าวเจิ้นอ้าแล้วหุบ หุบแล้วอ้า สุดท้ายก็เค้นคำพูดออกมาได้เพียงประโยคเดียวว่า "นายเป็นใครกันแน่?"
ส่วนเฉินมั่วก็ดันแว่น จ้องเจียงฉือเขม็ง
เจียงฉือเก็บโทรศัพท์ ลุกขึ้นจากเบาะรองนั่ง ด้วยสีหน้าสิ้นหวังในชีวิต
เขาจะอธิบายได้อย่างไร?
จะบอกว่าตัวเองแสดงบทชายโฉดได้เก่งเกินไป แสดงได้น่าเศร้าเกินไป จนทำให้คนเหล่านั้นใจสลายไปหมดแล้วอย่างนั้นหรือ?
พูดออกไปใครจะเชื่อ!