กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 ในลำคอของนายซ่อนเชลโลเอาไว้หรือไง?
เจียงฉืออึ้งไปสนิท
เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าการแสดงระดับเทพที่เขาทุ่มเทจนสามารถกวาดค่าความช้ำใจมาได้มหาศาลนั้น ในสายตาของหญิงสาวตรงหน้ากลับกลายเป็นเพียงการแสดงที่มีปัญหา?
อีกฝ่ายไม่ได้รับรู้ถึงความลึกซึ้งที่บาดลึกหัวใจแม้แต่น้อย แต่กลับมัวแต่วิเคราะห์ว่า “กล้ามเนื้อแห่งการแสดง” ของเขาใช้งานได้ถูกต้องหรือไม่?
เซี่ยเมิ่งราวกับมองไม่เห็นความตกตะลึงของเขา เธอยังคงวิเคราะห์ด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้อารมณ์ต่อไป
“รวมถึงฉากที่นายสอนซูเนี่ยนรำกระบี่แล้วเหม่อลอยนั่นด้วย อารมณ์ของนายมีพลังดึงดูดก็จริง แต่มันไม่มั่นคง”