กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 19 บอสครับ การแสดงตลกมันฆ่าคนได้นะ!
วันรุ่งขึ้น ณ ซิงหั่วมีเดีย
เจียงฉือนั่งอยู่บนโซฟาในห้องทำงานของหลินหว่าน ปลายนิ้วของเขาหนีบบทละครเล่มใหม่เอี่ยมเอาไว้แน่น ราวกับกำลังนั่งอยู่บนกองหนาม
บนหน้าปกบทละครพิมพ์ตัวอักษรศิลป์สามคำว่า—《รักที่ชิงช้าสวรรค์》
แค่ชื่อเรื่องก็ทำให้เจียงฉือรู้สึกว่าค่าพลังชีวิตของเขากำลังค่อยๆ ลดลงจนเหลือศูนย์
เขาใช้ความเร็วสูงสุดกวาดสายตาอ่านบทบาททั้งหมดของ “ฟางเสี่ยวเป่ย” ตัวละครชายลำดับที่สี่ของเรื่อง
สรุปสั้นๆ: เป็นหน่วยรักษาความปลอดภัยด้านความรักของกลุ่มตัวเอก เป็นเครื่องจักรปรบมือเดินได้ และเป็นตัวประกอบสายฮาที่แปะป้ายคำว่า “ผมมีความสุขมาก” ไว้บนหน้าผาก
ให้แสดงบทนี้เนี่ยนะ?