กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 สังหารจิต 60%! เนื้อปลาชิ้นเดียวของเธอ จุดชนวนมื้ออาหารแห่งความตาย!
“อย่าเกร็งไปเลย”
ลู่อี้เฟิงยิ้มบางๆ “ตอนบ่ายผมได้ดูการแสดงของคุณแล้ว น่าทึ่งจริงๆ”
“ผมสงสัยมาตลอดว่า ฉากตีกลองตอนท้ายนั้น ในใจคุณกำลังคิดอะไรอยู่? ความเด็ดเดี่ยวแบบนั้น คุณไปเอามาจากไหนกัน?”
เขาถามคำถามนี้กับเจียงฉืออย่างไม่คาดคิด
คำถามเดียวกันนี้ ฉินเฟิงก็เคยถามเขาเมื่อตอนบ่าย
แต่ในวินาทีนี้ เมื่อคำถามหลุดออกมาจากปากของลู่อี้เฟิง รสชาติของมันกลับเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
นี่มันคือการเค้นถาม!
เขาต้องการรู้ว่า “ทักษะการแสดง” ของเจียงฉือนั้น มีที่มาที่ไปจริงๆ หรือเป็นเพียงโชคช่วยที่ผ่านมาแล้วผ่านไป