กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“มา ๆ ๆ หยวนเป่า เรียกอาหญิงสักเสียงให้ฟังหน่อย”
เซี่ยหลีเยวี่ยก็ตื่นเต้นไปหยอกหยวนเป่าอีก
หยวนเป่าที่ถูกเซี่ยติ้งเซียวอุ้มอยู่ในอ้อมแขนมองเซี่ยหลีเยวี่ยที่ทั้งแปลกหน้าและคุ้นเคยเล็กน้อยโดยไม่ยอมเอ่ยปาก กลับมองไปทางเจียงเมี่ยวข้าง ๆ ราวกับกำลังถามนางว่าควรเรียกหรือไม่
เจียงเมี่ยวยื่นมือลูบแก้มเขาเบา ๆ กล่าวว่า “นี่คือน้องสาวของท่านพ่อเจ้า ต้องเรียกอาหญิง”
ได้ยินคำของท่านแม่ หยวนเป่าจึงเรียกเสียงอ่อนนุ่มอย่างว่านอนสอนง่าย “อาหญิง”
ครั้งแรกเสียงเบาไปหน่อย ใบหน้าหยวนเป่าปรากฏรอยยิ้มเขินอาย แล้วก็เรียกตามอีกเสียง “อาหญิง”
ครานี้เสียงกังวานเป็นพิเศษ