ตอนที่ 349 ความกลัวที่ไร้สาเหตุ

ดวงตาของเซี่ยติ้งเซียวสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

เจียงเมี่ยวจ้องเขา มือทั้งสองกอดอก พลางพูดต่อ “ถ้าเจ้าตอนนี้ยอมบอกความลับที่ซ่อนไว้ไม่ยอมพูดออกมาอย่างว่าง่าย ข้าก็จะนับว่าเจ้าเป็นคนดีมาก”

นางอยากดูเสียทีว่าคนผู้นี้จะทนได้ถึงเมื่อใด

“เมี่ยวเมี่ยว เจ้าอยากฟังจริง ๆ หรือ” เสียงของเซี่ยติ้งเซียวต่ำเคร่ง

เจียงเมี่ยวรับรู้ได้ว่าอารมณ์เขาเจือความหม่นหมอง นางหรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วถาม “เป็นผลดีต่อข้าหรือเป็นผลดีต่อเจ้า”

“ไม่มีทั้งสองอย่าง” เซี่ยติ้งเซียวตอบตามจริง