กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เรื่องของเซี่ยติ้งเซียว ต้องเร็วเข้าไว้”
เจียงเมี่ยวไม่เคยเผยสีหน้าหนักอึ้งจริงจังถึงเพียงนี้มาก่อน “ในเมื่อเจ้าไม่อยากออกหน้า เช่นนั้นก็ให้แม่ทัพเซี่ยหรือเวินจิ่งหรานไปทำ ต้องเร็วเข้าไว้”
เซี่ยติ้งเซียวมองใบหน้าของนาง มือของเขาขยับขึ้นมาอย่างฉับพลัน ลูบไปที่ดวงตาของนางแล้วกล่าวว่า “ข้าจะทำ ข้าจะสืบเรื่องนี้ให้กระจ่างโดยเร็วที่สุดแน่นอน”
“เจ้าอย่าลูบตาของข้า” เจียงเมี่ยวกะพริบตา ขนตาปัดผ่านฝ่ามือของเขา
“ข้าไม่อยากเห็นความกังวลในดวงตาของเจ้า” เซี่ยติ้งเซียวค่อย ๆ ชักมือกลับ แล้วเปลี่ยนไปกุมมือของนางไว้อย่างจริงจัง “ข้าหวังว่าเจ้าจะมีความสุขตลอดไป บางเรื่องให้ข้าเป็นคนทำก็พอ”
เจียงเมี่ยวตกตะลึงไป มือถูกเขากุมไว้ก็ยังไม่ตอบสนอง