กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
นิ้วมือของเริ่นฟางฟางยังคงลูบเบา ๆ บนหลังมือ เมื่อได้ยินคำพูดของฮูหยินเริ่น นางก็ส่ายหน้า “ไม่รู้สึกอึดอัดอันใดเลย กลับรู้สึกว่าหลังมือที่ทาครีมไปนี้ สัมผัสดูดีนัก”
ได้ยินเช่นนั้น ฮูหยินเริ่นก็อ้าปากด้วยความประหลาดใจ “เก่งถึงเพียงนั้นเชียวหรือ”
นางไม่เชื่อ ก้าวเข้าไปดึงแขนเริ่นฟางฟาง จ้องมองหลังมือของนาง “แล้วท่านแม่มองอย่างไรจึงไม่เห็นเล่า”
เริ่นฟางฟางเม้มปาก “ท่านแม่ ครีมทาลงบนหลังมือข้า ข้าย่อมรู้สึกได้แม่นยำกว่าแน่นอน ท่านใช้ตามองจะเห็นได้อย่างไรกัน”
“หรือท่านจะตักมาทาที่หลังมือสักหน่อย” นางเสนอ