กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เป็นไปไม่ได้!”
เริ่นฟางฟางลุกพรวดขึ้น จ้องเซี่ยหลีเยวี่ย “คุณหนูอย่างข้าไม่มีทางไปอ้อนวอนนางเด็ดขาด! นางเป็นตัวอะไรกัน!”
เซี่ยหลีเยวี่ยแค่นเสียงหัวเราะ “เริ่นฟางฟาง เจ้าจงพูดให้ได้อย่างที่พูดก็แล้วกัน!” พูดจบ นางก็หันกลับไปยืนข้างหลังเจียงเมี่ยวทันที กลัวว่าที่ของตนจะถูกผู้อื่นแย่งไป
“เจ้า…” เริ่นฟางฟางอึ้งจนพูดไม่ออก
เจียงเมี่ยวเหลือบมองเริ่นฟางฟางที่โมโหจนหน้าดำหน้าแดง อดขำไม่ได้ นางสู้เซี่ยหลีเยวี่ยไม่ได้ก็จริง ปากก็เถียงเซี่ยหลีเยวี่ยไม่ชนะ แต่กลับชอบมาหาเรื่องต่อหน้านาง แล้วก็โมโหตัวเองจนแทบแย่