กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงเมี่ยวเคยคิดไว้ว่าจะถูกสองสามีภรรยาซักถามด้วยความอยากรู้เป็นต้น แต่คาดไม่ถึงเลยว่าพอพบหน้ากันครั้งแรกก็เหมือนสนิทกันมานาน
นางรู้สึกไปได้อย่างไรว่าทั้งสองรู้เรื่องของนางราวกับรู้แจ้งราวลายมือตนเอง
เมื่อเห็นเจียงเมี่ยวมีสีหน้าสงสัยและเหม่อลอยเล็กน้อย เมิ่งหว่านเพ่ยรู้ตัวว่าตนกระตือรือร้นเกินไป จึงส่งสายตาห้ามปรามให้เซี่ยอู๋ แล้วเปลี่ยนเรื่องถามนาง “ข้าเรียกเจ้าเมี่ยวเมี่ยวได้หรือไม่”
เจียงเมี่ยวได้สติพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว “ย่อมได้เจ้าค่ะ ฮูหยินจะเรียกอย่างไรก็ได้ทั้งนั้น”
“ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็อย่าเรียกข้าว่าฮูหยินอีกเลย เรียกข้าว่าท่านน้าเพ่ยเถิด”
เซี่ยอู๋รีบเข้ามาใกล้ “เจ้าก็อย่าเรียกข้าว่าแม่ทัพ เรียกข้าว่าลุงเพ่ยก็พอ”