ตอนที่ 277 สร้างสนามเด็กเล่นขนาดเล็ก

เจียงเมี่ยววิ่งออกจากตรอกน้ำเต้าด้วยลมหายใจเดียว ใบหน้ายังร้อนผ่าวอยู่บ้าง

นางใช้หลังมือแตะแก้มของตนเพื่อให้คลายความร้อน กดมือลงบนตำแหน่งหัวใจ ซึ่งยังเต้นเร็วอยู่

เจียงเมี่ยวเม้มริมฝีปาก มองย้อนกลับไปยังตรอกน้ำเต้าที่ไม่มีเงาคนแล้ว ไม่ลังเลอีกต่อไป ก้าวเท้ามุ่งไปทางงามล่มเมือง

สองวันไม่ได้มาดู เพียงถึงหน้าประตูเจียงเมี่ยวก็เห็นรถม้าของเวินจิ่งหราน คิ้วเลิกขึ้นอย่างประหลาดใจ เขามาแล้วหรือ? ดีนัก งานจะได้สะดวก