ตอนที่ 274 บัตรเชิญงานเลี้ยงวสันต์

ได้ยินเสียง เมิ่งหว่านเพ่ยก็ได้สติ คว้ามือนางไว้ พลางตบมือปลอบเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “ย่อมได้อยู่แล้ว แม้จะพาใครมาอีกสักคนก็ได้ ไม่ต้องกังวล”

เมื่อได้ยินคำตอบที่แน่ชัดของนาง เซี่ยหลีเยวี่ยจึงวางใจได้สนิท “ถ้าเช่นนั้นก็ดีแล้ว”

เมิ่งหว่านเพ่ยหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ แล้วถามนางว่า “หากท่านแม่บอกว่าไม่ได้ เจ้าจะทำอย่างไรเล่า”

เซี่ยหลีเยวี่ยเบ้ปากเล็กน้อย “หากไม่ได้ พรุ่งนี้ข้าจะไปขอโทษพี่เมี่ยว แล้วคิดหาทางให้ได้พานางไปเที่ยวในงานเลี้ยงวสันต์ให้จงได้”

คำนี้ทำให้เมิ่งหว่านเพ่ยประหลาดใจอยู่บ้าง “เจ้ารักใคร่แม่นางผู้นั้นถึงเพียงนี้หรือ”

เซี่ยหลีเยวี่ยก้มหน้าลงอย่างเขินอาย แล้วเงยหน้าขึ้นมองท่านพ่อกับท่านแม่ ดวงตาสุกสกาว แล้วกล่าวว่า “ชอบเจ้าค่ะ”