กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หีบไม้ถูกเปิดออก เผยให้เห็นสิ่งของที่นอนนิ่งอยู่ภายใน
บางราวปีกจักจั่น
เมื่อเจียงเมี่ยวเห็นสิ่งนี้ สี่คำนั้นก็ผุดขึ้นมาในสมองทันที นางยื่นมือออกไปลูบขอบของสิ่งของเบา ๆ ในใจก็มีข้อสันนิษฐานแล้ว
“หน้ากากหนังมนุษย์” นางเอ่ยพลางหยิบหน้ากากหนังมนุษย์ที่บางราวปีกจักจั่นขึ้นมา แผ่ราบไว้บนฝ่ามือ
เสี่ยวลวี่เร่งอยู่ข้าง ๆ “ผู้ถือครองรีบแปะดูสิ”
เห็นได้ชัดว่ามันก็รู้แล้วว่านี่คือสิ่งใด
เจียงเมี่ยวพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง มองแบบนี้ก็ไม่อาจดูออกว่าหน้ากากมีหน้าตาอย่างไร นางพยักหน้าเดินไปหน้ากระจก แล้วบรรจงแปะหน้ากากหนังมนุษย์ลงบนใบหน้า
ทันใดนั้นในกระจกก็ปรากฏใบหน้าคนที่ขัดตาอย่างยิ่ง