กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“หยวนเป่า เจ้ายังมากวนท่านแม่อีก ท่านแม่จะไม่ให้ลูกอมเจ้าแล้ว”
เจียงเมี่ยวไม่ลืมตา คว้ามือน้อยที่ก่อกวนของเขาแนบไว้ที่ริมฝีปากแล้วกัดเบา ๆ “เจ้าคนเลว”
กัดเบามาก ๆ หยวนเป่าจี้จนหัวเราะคิก ๆ แล้วซบลงในอ้อมอกของเจียงเมี่ยวโดยตรง
ถูกหยวนเป่าที่หนักขึ้นไม่น้อยกดทับ เจียงเมี่ยวลืมตาอย่างรวดเร็ว ตบก้นเขา “เจ้าไม่กลัวกดทับท่านแม่จนเจ็บหรือ”
หยวนเป่าครางอือ ๆ “กลัว”
“รู้ว่ากลัวหรือ ยังกล้าทิ้งตัวลงมาบนตัวท่านแม่อีกหรือ หากท่านแม่รับเจ้าไม่ทัน เจ้าตกกระแทกศีรษะ เจ็บจนร้องไห้จะเป็นอย่างไร” เจียงเมี่ยวตบก้นเขาแล้วบีบแก้มเขา น้ำเสียงค่อนข้างจริงจัง