กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ท่านแม่ ตอนนี้ยามใดแล้ว ท่านอาถงชุนกับพวกเขาออกไปกันหมดแล้วหรือ” เจียงเมี่ยวเกาหัวอย่างเก้อเขิน
จ้าวซิ่วอวิ๋นวางอ่างทองแดงลงบนชั้นไม้ ดึงผ้าขนหนูที่พาดอยู่ลงมาแช่ในน้ำ กดนิ้วลงไปสักครู่จึงเอ่ย “ใกล้ถึงเวลาอาหารกลางวันแล้ว พวกเขาน่ะพอฟ้าสางก็ออกเดินทางกันแล้ว”
“เร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือ ของขวัญปีใหม่ที่เตรียมไว้ก็หอบไปกันหมดแล้วใช่หรือไม่” เจียงเมี่ยวถามอย่างร้อนใจ
“หอบไปกันหมดแล้ว นั่งรถลาออกไป” จ้าวซิ่วอวิ๋นแช่ผ้าขนหนูจนชุ่มแล้วจับขึ้นมาบิดให้แห้ง เดินมาที่ข้างเตียง “มานี่หยวนเป่า ท่านยายเช็ดหน้าให้”