ตอนที่ 181 พูดด้วยไม่รู้เรื่อง

เจียงเมี่ยวไม่ได้รอจนถึงยามค่ำ หลังจากส่งคนไข้คนสุดท้ายกลับไปแล้ว นางก็นวดข้อมือคลายเมื่อย พลางนวดต้นคอ ก่อนเอ่ยล่ำลาเถ้าแก่เถาแล้วจากไป

นางถือกระบุงสะพายหลังที่นำมาด้วย เดินออกจากโรงหมอ

เวลานี้สองข้างถนนล้วนแขวนโคมไฟ แสงเทียนที่ส่องลอดออกมาจากหน้าต่างวูบไหวเลือนราง ชาวบ้านในยามค่ำคืนเองก็ไม่ได้ว่างเว้น ต่างจับกลุ่มสามถึงห้าคนเดินเที่ยวชมกัน

เจียงเมี่ยวเดินพลางมองพ่อค้าแผงลอยสองข้างทางไปด้วย จึงพบว่าสิ่งของที่พวกเขานำออกมาขายในยามกลางวันกับยามค่ำคืนนั้นแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ของยามค่ำคืนมีสิ่งแปลกใหม่กว่ามาก

นางอดไม่ได้ที่จะซื้อตุ๊กตาเล็ก ๆ สองชิ้นให้หยวนเป่า ทั้งยังซื้อปิ่นปักผมให้ท่านแม่กับน้องสาว แน่นอนว่าตัวนางเองก็สำคัญเช่นกัน ย่อมไม่ลืมซื้อของให้ตนเอง