กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงเมี่ยวแทบจะละลายไปกับความน่ารักของเจ้าตัวเล็ก
นางยกมือตบก้นน้อย ๆ ของเขาเบา ๆ “ดี ๆ ๆ พรุ่งนี้ท่านแม่จะพาเจ้าไปด้วย เจ้าดีหรือไม่”
“หยวนเป่าไม่โกรธแล้วนะ หันมามองท่านแม่หน่อยสิ”
หยวนเป่ากะพริบตา วางมือน้อยลง แล้วบิดก้นกลับมามองนาง “จริงหรือ”
เจ้าก้อนแป้งผู้นี้ยังไม่เชื่อคำของนางเสียอีก
เจียงเมี่ยวขบฟันแล้วยื่นมือไปบีบแก้มน้อยของเขา “ท่านแม่เคยหลอกเจ้าเมื่อใดกัน เจ้าเด็กเหลือขอ ถึงกับไม่เชื่อคำท่านแม่”
หยวนเป่ายิ้มแยกฟัน พูดอย่างว่าง่าย “เชื่อท่านแม่”
พูดพลางก็ทิ้งรอยน้ำลายไว้บนใบหน้าของเจียงเมี่ยว