ตอนที่ 167 เหมือนจานผสมสี

“อาเซียว คนที่มาหาเมี่ยวเมี่ยวเมื่อครู่ ข้าได้ยินว่าเป็นซื่อจื่ออะไรนั่นหรือ” ไกลออกไป เมื่อเห็นเจียงเมี่ยวเดินถึงหน้ารถม้า เจียงเหวยผิงถามอย่างกังวล

เซี่ยติ้งเซียวจ้องเวินจิ่งหรานที่กำลังพูดกับเจียงเมี่ยว แววตาเหมือนมีไฟลุก เขากล่าว “เป็นซื่อจื่อขอรับ”

เจียงเหวยผิงหน้าถอดสีด้วยความตกใจ “เป็นซื่อจื่อจริง ๆ หรือ เขามาหาเมี่ยวเมี่ยวทำอะไร ไม่ใช่ไม่ให้พวกเราตั้งแผงขายของที่ถนนหรอกหรือ เขา…”

ได้ยินเสียงตื่นตระหนกของเขา เซี่ยติ้งเซียวดึงสายตากลับมาปลอบ “ท่านอาเจียงไม่ต้องกังวล ชื่อเสียงของซื่อจื่อเวินในภายนอกดีนัก เขาเชิญเจียงเมี่ยวไป คงมีเรื่องจะหารือ”